Tegoroczna aura nie sprzyja suszeniu traw. Padający od niemal miesiąca deszcz skutecznie to utrudnia. Sposobem na taką pogodę są sianokiszonki.

Około 60% zielonek zbieranych w kraju przeznacza się na siano, a tylko 30% na kiszonki.

W Europie Zachodniej proporcje są odwrócone.

Suszenie powoduje duże straty składników pokarmowych: białka, węglowodanów, witamin, związków mineralnych.

Na wysoką jakość pasz i skład runi (trawy) wpływa wysokość koszenia. Zaleca się koszenie na wysokość od 5 do 8 cm. Pozwala to na prawidłowy odrost runi po zbiorze, oraz ograniczenie zanieczyszczeń zielonki.

Koszenie, o ile to możliwe powinno odbywać się wraz z jednoczesnym roztrząsaniem, kondycjonowaniem lub spulchnianiem pokosu. Pozwoli to znacznie przyspieszyć zbiór i ograniczyć straty związane z ubytkami składników pokarmowych w okresie od skoszenia do zbioru. W dobrych warunkach pogodowych wystarczy jeden, dwa zabiegi przetrząsania. Jest to szczególnie ważne dla roślin motylkowych, gdyż ich listki szybko wysychają i stają się łamliwe, przy zbyt intensywnym przetrząsaniu narażamy się na duże straty najwartościowszych części tych roślin.
Stopień podsuszenia zielonki z traw z roślinami motylkowymi powinien wynosić od 30 do 50% suchej masy (nie powinno się przekraczać tych granic). Taki stopień podsuszenia można osiągnąć po dwudniowym podsuszeniu, a w sprzyjających warunkach nawet po jednym dniu podsuszania. Równie dobra jakościowo jest kiszonka zarówno z pryzmy jak z beli.

W podsuszonych zielonkach zwiększa się zawartość cukrów i powstają lepsze warunki do rozwoju bakterii kwasu mlekowego co korzystnie wpływa na przebieg zakiszania.

Zakiszenie roślin ułatwia znacznie dodatek Kwasu Mlekowego nowej generacji GALVET

jest on dostępny m.in. w hurtowniach weterynaryjnych.

W 50 litrach wody należy rozpuścić 1 litr  kwasu mlekowego 50% nowej generacji Galvet (nie odwrotnie). Roztwór ten w zależności od gatunku traw wystarczy na około 10 ton zielonej masy. Roztworem można opryskać całe pole, po przesuszeniu runi do zawartości suchej masy  powyżej 30%.

Przy zgrabianiu mieszanek traw z roślinami motylkowymi, zabieg należy wykonywać ostrożnie, najlepiej w godzinach rannych lub wieczorem, aby zapobiec stratom związanym z obłamywaniem podsuszonych listków.
Ważnym czynnikiem warunkującym jakość kiszonki jest również szybkość jej sporządzenia. Silos lub pryzmę należy napełnić jak najszybciej, prawidłowo uformować i okryć (na powierzchni pryzmy lub silosu nie może zatrzymywać się woda, należy zabezpieczyć zakiszany materiał przed dostępem powietrza). Podczas opadów deszczu każdorazowo należy przykryć składowisko folią. Sianokiszonka w belach powinna być owinięta folią jak najszybciej - nie powinno to trwać dłużej niż 2-4 godziny po uformowaniu beli.

Prawidłowo wykonana kiszonka bez problemów może być przechowywana nawet ponad rok, konieczna jest do tego jednak prawidłowa lokalizacja składowiska bel czy pryzmy.       W tym celu należy spełnić następujące warunki:
• sianokiszonkę powinno składować się na utwardzonym placu, wolnym od roślinności;
• bele, silos lub pryzma muszą być zabezpieczone przed dostępem wody;
• składowisko powinno być chronione przed wszelkimi uszkodzeniami mechanicznymi
Najwięcej strat składników pokarmowych wynikających z wtórnej fermentacji powoduje nieprawidłowe skarmianie kiszonki. Proces zakiszania trwa z reguły 6-8 tygodni. Nie należy więc rozpoczynać skarmiania wcześniej. Sianokiszonkę należy pobierać równomiernie z całego przekroju pryzmy czy silosu.
Dobrze wykonana pasza z dobrego surowca jest gwarantem sukcesu żywieniowego i pozwala osiągać wysoką wydajność. Mieszanki traw z roślinami motylkowymi przy zastosowaniu wszystkich rygorów agrotechnicznych są z pewnością świetnym materiałem na sianokiszonkę.